Daarna hebben we je lekker gewassen en heb je bij ons allebei op schoot gezeten bij ons. Je was na 1,5 uur wel heel moe ook.
Aan het einde van de ochtend is papa even naar zijn werk in Amersfoort gereden, waar hij twee mooie beren voor jou en Kira heeft gekregen. Mama is met twee tantes even naar een winkelcentrum gefietst. Toen papa weer terug was hebben we weer een gesprek gehad met de neuroloog en kinderarts. Tijdens het gesprek kregen we het vervelende nieuws te horen dat er toch weer meer aanvalletjes te zien waren op het hersenfilmpje. Daarom hebben de artsen besloten om je dezelfde middag weer dieper in slaap te brengen, aan de beademing te leggen en andere medicatie tegen epilepsie te geven. De neuroloog wil hiermee voorkomen dat je opnieuw in een zware aanval terecht komt en hoopt hiermee ook de aanvallen verder uit te doven.
Nadat je geintubeerd was en er een infuus in de lies was aangelegd, werd de medicatie gestart.
Helaas reageerde je hier niet op zoals we hadden verwacht. In plaats van dat je weer in een diepe slaap terechtkwam, begon je juist wild met je armen en benen te bewegen. Het leek erop dat je je uit het bed wilde bevrijden. Je was wakker en deed zelfs zelfs je ogen open en kneep in vingers, toen dat door de zusters gevraagd werd. De artsen stonden ook voor een raadsel en alle medicatie, infusen en slangen werden gecontroleerd. Uiteindelijk werd je pas rond half 11 rustig, nadat je op jouw favoriete rechterzij gelegd was en extra slaapmiddelen en medicatie tegen blaaskrampen (doordat je een katheter hebt) had gekregen. Gelukkig heb je daarna de hele nacht doorgeslapen.
De volgende dag heb je de hele dag redelijk rustig gelegen. Af en toe was je je plekje goed aan het zoeken in bed, maar daarna sliep je rustig door. Tussen de middag is de neuroloog nog even bij je wezen kijken. Ze was blij dat de trekkingen en aanvalletjes niet meer waren te zien. Ze vermoedt dat jouw wilde bewegingen een soort van ontwenningsverschijnselen zijn van de zware medicatie, die je eerder hebt gehad. Volgens de neuroloog heb jij hier zelf geen last van, dus daar vertrouwen we dan maar op....
Papa en mama zijn 's middags met Kira naar de geitenboerderij in het Amsterdamse Bos geweest. Ze vond dit geweldig met heel veel kleine babygeitjes om zich heen en hoopt hier met jou nog een keer naar toe terug te gaan. Ook heeft Kira nog even gespeeld met de grote pandabeer in het Ronald McDonald huis, waar papa en mama nu ook al slapen vanaf het moment dat jij in het ziekenhuis in Amsterdam ligt. Zo zijn we altijd dicht bij jou en hoeven we maar een paar minuutjes te lopen om naar je toe te gaan. 's Avonds heeft papa weer verhaaltjes voorgelezen uit het mooie boek van Myrthe over Kolletje en haar toversokjes en heeft mama met jou gelezen uit het sprookjesboek dat je vandaag hebt gekregen. Daarna hebben we je lekker gewassen, gemasseerd en klaargemaakt voor de nacht.
Lekker knuffelen met mama!
We blijven aan jullie denken, veel kracht en sterkte!
BeantwoordenVerwijderen